وب نوشت هاي حسین نمازی
|
||
در سالهای بعد از جنگ جهانی اول ، زمانی که ایتالیا برای مدتی از جنگ رهایی یافته بود ، موسولینی در پی ترویج عقاید و ایدئولوژی فاشیستی بود و سینما را به عنوان ابزاری کار آمد در این مسیر میخواست. او برای این منظور «ای ان آی سی» را برای کنترل و نظارت بر فیلمها تاسیس کرد.
در آن زمان فیلمهای کشورهای دشمن تحریم شده بود و به ندرت پیش میآمد که فیلمی از این کشورها در ایتالیا نمایش داده شود. در آن زمان ورود فیلمهای آمریکایی نیز به شدت محدود بود و با قوانین خاص و گاه عجیب و غریبی با این فیلمها برخورد میشد.
نمونه بسیار روشن آن آزاد بودن اکران فیلمی به نام "سوپ اردک" بود که با این قانون اجاز پخش گرفت که در خلال فیلم کسی حق نداشت به آن بخندد. جالب اینکه فیلم سوپ اردک یک کمدی آمریکایی بود و در بسیاری از صحنههای آن کنترل خنده امری غیرممکن بود.
در خلال نمایش این فیلم اگر کسی به صحنههای فیلم میخندید تنبیه سختی انتظارش را میکشید.